สาระสังเขป : งานวิจัยฉบับนี้ประยุกต์ใช้แบบจำลองปัวซองควบคู่กับวิธีการประมาณค่าแบบ GEE เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยสำคัญในการกำหนดอัตราเบี้ยประกันภัยรถยนต์ในประเทศโมร็อกโก โดยผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ เพศ การใช้งานรถตามรหัสอัตรา (tariff) ลักษณะการใช้รถ และประสบการณ์ของผู้ขับขี่ เมื่อเปรียบเทียบแบบจำลองที่พัฒนาขึ้นกับระบบกำหนดอัตราเบี้ยประกันภัยที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน พบว่ายังคงมีความคลาดเคลื่อนในการกำหนดราคา (pricing inefficiency) ซึ่งสามารถปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นได้ โดยควรเพิ่มบทบาทของข้อมูลประวัติการขับขี่ให้มากขึ้น ตลอดจนปรับปรุงระบบโบนัส–มาลัส (Bonus–Malus) ให้สะท้อนรูปแบบการ เคลมและระดับความเสี่ยงที่แท้จริงของผู้เอาประกันภัยได้อย่างเหมาะสมยิ่งขึ้น